Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

Η κούνια

Παιχνίδια στην κούνια,                                  
και πάνω και κάτω
και πάνω και κάτω
και ξανά...

Έντονες συγκινήσεις,
ανάμεικτα συναισθήματα
κυρίως θετικά.
Μακριά εικόνα της ζωής μου μισής, 
μην πλησιάζεις άλλο, 
θα ζαλιστώ. 

Δυο τρεις λέξεις μικρές
μου φτάσαν για να κλάψω 
δεν ήταν λύπη ή χαρά
ήταν απ' οτι με αφορά.

Ένα κλάμα βαθύ,
απ'της ψυχής τα υπόγεια
κρυμμένο καιρό, 
μα τώρα προβάλλει.

Και πάλι θα ανέβω στην κούνια,
φόρα θα πάρω, 
θα θυμάμαι εσένα, 
φόρα θα πάρω,
και πάνω και κάτω,
και πάλι ξανά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου