Εγχειρίδιο τσέπης

Θέλω να γράψω εγχειρίδιο για όλους τους ανθρώπους,

σίγουρα στόχο δεν έβαλα να μάθω σε κάποιους τρόπους.

Πως να γίνουν μαχητές και πάντα να νικούν,

πως να μείνουν άνθρωποι και να θυμούνται να γελούν.

Είναι το να αγαπάς, πράγμα σημαντικό,

πράγμα ατέλειωτο και αντιφατικό.

Σκληρή ζωή και ύπαρξη και οι άνθρωποι ξεχνιούνται,

δεν αγαπούν, δεν σκέφτονται και όλο παραπονιούνται.

Πρέπει στιγμές πολύπλευρες να ζήσεις, να προλάβεις,

μάταια χάνεις τον καιρό, χωρίς να καταλάβεις.

Τα αδέρφια και τους φίλους σου,

με λύπες μην ποτίζεις,

μάθε να σέβεσαι, να τους μετράς και κείνους να φροντίζεις.

Και αν η ζωή τα φέρει αλλιώς και κάποιος σε πληγώσει,

να συνεχίζεις να ζητάς όποιον θα σε λυτρώσει.

Πρέπει πολύ βαθιά σε σένα να πιστέψεις,

το ψέμα, κόσμο άκου με, ποτέ σου μην γυρέψεις.

Αξίες και αρχές δούλεψε και αναζήτα,

στο λεξικό σου να 'ναι αυτά, το άλφα και το βήτα.

Αυτά σκεφτόμουν και έψαχνα στο έργο της ζωής μου,

άλλο σκοπό δεν έπαιζα στο πιάνο της ψυχής μου.

Τα βράδια απελπίζομαι και πέφτω και κοιμάμαι,

η νύχτα είναι σκοτεινή, μα ξέρω πια, μόνη δεν θα 'μαι.

Οι σταθμοί

Βλέπω την άκρη της διαδρομής,

ξέρω που τελειώνουν αυτές οι ράγες.

Αυτή η γνώση δεν με κάνει πιο δυνατή, 

αντιθέτως και επιπροσθέτως,

η δύναμη αρχίζει να υποχωρεί όσο πλησιάζει.

Το εισιτήριο που αγόρασα ήταν ακριβό,

καλούμαι να το χρησιμοποιήσω,

θα λήξει άλλωστε αν δεν το κάνω.

Αφού το αγόρασα, θα το επικυρώσω.

Ξεκίνησα κιόλας να προχωρώ στο διάδρομο, 

και τώρα οι δύσκολες αποφάσεις.

Να συνεχίσω ευθεία, ή να στρίψω στην γωνία.

Δυο κατευθύνσεις, δυο δρόμοι χωριστοί.

Σε κάθε περίπτωση η πορεία είναι δύσκολη, 

και η κατάσταση απαιτεί μια μόνο επιλογή.

Σκάλες ευκολίας και επιστροφής δεν υπήρξαν ποτέ.

Αυτό συμβαίνει και τώρα, και άπαξ και δια παντός.

Η απάντηση μοιάζει λάθος, όποια και να' ναι.

Πως μπορείς να διαλέξεις μια μόνο πορεία,

χωρίς επιστροφές, και αντιφάσεις μετά.

Οι δύο λύσεις φαίνονται και είναι ελλιπείς.

Ολοκλήρωση και ομοφωνία ποτέ δεν θα βρεθεί.

Το τέλος όμως είναι πάντα εκεί, 

περιμένει να απορροφήσει ότι το προσεγγίζει.

Εξαργύρωσε αυτό το εισιτήριο, 

τρέξε μακριά από το σταθμό, μα να το ξέρεις,

και αν αποδράσεις από εκείνον, 

σταθμοί θα σε εγκλωβίζουν πάντα, 

η αρχή, τοποθετημένη στο παρελθόν πια είναι,

το τέλος πάντα εκεί να σε στοιχειώνει.

Χρόνος υπάρχει πολύς, διαφυγή καμιά.