εγώ θα πω ήταν νωρίς,
αλλά είναι μια αλήθεια αυτή
μια ψεύτικη αλήθεια,
γιατί ποιος θα κρίνει το χρόνο
την συνήθεια, την εξάρτηση, εμάς.
Κάποτε θα το δεις και συ
δεν θα 'ναι πια το ίδιο,
θα με κοιτάς, αλλά δεν θα με 'χεις,
θα μαγαπάς, αλλά δεν θα το πεις.
Ξέρεις πως μια ζωή θα σε κρατώ
σαν κάτι αλλιώτικα παντοτινό.
Θα σε κρατώ μα δεν θα σε 'χω.
Θα με ζητήσεις μα δεν θα με βρεις.
Έτσι είναι η εξίσωση,
δύσκολη και εύθραυστη,
αν πας να την αγγίξεις καταρρέει
και παγιδεύεσαι στους αριθμούς,
στις αφαιρέσεις του μυαλού.
Μην την κοιτάς, μην ασχολείσαι,
θα βρει το δρόμο της, όσο μπορεί.
Δεν θα την λύσεις, μα θα λυθεί.
