Πρόχειρα

Τα ραδιόφωνα ηχούν συναισθημάτων ύπαρξη.

Η πνοή μου σταματά σε κείνα τα κομμάτια,

το ένα μετά το άλλο,

όλα θυμίζουν εσένα, μιλάνε για σενα, καλούν εσένα!

Η κλήση αυτή συνδρομητή δεν θα βρει.

Και όσο, μόνο εκείνη ξέρει πόσο,

σ' αγάπησε, δεν είναι ψέμα...

Real utopia

Για μια αληθινή ουτοπία
ήταν που σκόπευα να γράψω.

Συζήτηση μεγάλη, αέναη, κι όμως,
την ύπαρξη ουτοπίας δεν θα περιγράψω.
Όνειρα αν υπάρχουν αληθινά,
θα 'θελα ξανά πολύ να ψάξω.

Είπα, αν είναι όνειρα,
πραγματικά δεν γίνονται.
Αν πάλι γίνονται ζωή,
τότε σίγουρα όνειρα δεν λέγονται.

Λύπη αμέσως με κατέκλυσε.
Συνειδητοποίηση πικρή τούτη η φράση.

Αποφάσισα.
Ουτοπία τώρα δεν θα ψάξω καμιά,
ίσως να ζούσα κάποτε παλιά.