Νύχτωσε νωρίς,
μέρα δίχως ήλιο.
Κρατάω μυστικό και μακρινό
μα μένει τέτοιο το φως της ζωής.
Βράδυ ήταν και εκείνο
ξημέρωμα ζωής που δεν πάει να νυχτώνει.
Και αν θέλησες ζωή
ξένου να ζήσεις,
ο ξένος μένει εκεί
μήτε μπορείς να την πορθήσεις.
Από άλλον την ζωή δεν θες εσύ να πάρεις
εσέ ζωή δεν σου μεινε καμιά.
ώρα να την χαρίσεις.
Τούτο μη σε μέλλει
καθόλου αυτό μην το σκεφτείς,
μόνο να το γνωρίσεις
Όλα από κει ξεκίνησαν και εκεί τελειώσαν
εσύ δεν είσαι η ίδια πια
μήτε ποτέ σου θα σαι.
Λίγο από σε σε κείνον το χεις δώσει
αχάριστα και εγωιστικά εκείνος το βαστάει.
Το βλέπει, το κρατάει μα τίποτα δεν κάμει.
Μονάχα απολαμβάνει εσένα να χει σε κλουβί
να σε κρατάει να παίζει,
ίσως τελικά και να σε εμπαίζει.
Χαρά ζητούσες στην ζωή
μες το κλουβί την βρήκες.
Σου αρκεί εκείνος που το χει, το κοιτά
ας μην στ' αλήθεια σε εκτιμά.
