Ίαση ανύπαρκτη.

Πονάει.

Είναι κάτι ανεξήγητα περίεργο,

απροσδιόριστο και αντιφατικό.

Σε κρατά από το χέρι

την ώρα που σ'έχει ρίξει κάτω.

Σε απορροφά και σε διώχνει,

απ'την ύπαρξη και την ψυχή σου.

Έντονο πολύ είναι, 

ανάσα δεν μπορείς να πάρεις.

Προσπαθείς να ελευθερωθείς,

μάταιη διαδικασία, επώδυνη.

Θα σ'αφήσει όταν μονάχος 

θα χεις μείνει, ανίκανος ξανά.

Και πονάει τώρα, τόσο δυνατά. 

Βράδια αξημέρωτα προβάλλουν,
σε καταβάλλουν και ένα επιβάλλουν.
Εσένα να παρακαλάς,
κάτι να αλλάξει αυτό που δεν μπορείς.
Ο ύπνος σου αντιστέκεται,
και η μέρα σε τυφλώνει.
Οτιδήποτε πια, πονάει.