Θάλασσα ξεραμένη άφηνε τον βυθό της,
κάπου λίγο έξω από το μπαλκόνι μου.
Νερό κανείς εκεί δεν ζήτησε να δει
αφού από ώρα έψαχνε για κοχύλια.
Εγώ μονάχα ζήτησα μια δροσερή αναπνοή
σε κείνη την φωτιά που έκανε κάθετι να καεί.
Ανάσα να μπορέσω να αναπνεύσω από την αρχή,
ήταν σκοτάδι πια πυκνό, ίσως να ξέχασε και να το δει.
Ανάσα είχα και αυτή την έχασα,
θάλασσα βρήκα και κείνη ξεράθηκε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου