παραμυθοχώρα ενηλίκων

πύργοι γκρεμισμένοι,
ήταν κάποτε παλάτια, φωτεινά περίτεχνα
τώρα θυμίζουν πύργους από άμμο,
σαν αυτούς των παιδιών στην παραλία.

δράκοι τρομακτικοί,
μολυσμένα μήλα και λύκοι σκοτεινοί,
δεν ήταν ποτέ πιο παραμυθένιοι,
μα αναστατώνουν την πραγματικότητα.

φρούρια απόρθητα,
πολεμίστρες και αμυντικές γραμμές,
γεμάτα ξένους άσχημους ανθρώπους πια,
ψάχνουν να βρουν το χαμένο αύριο.

και αν ποτέ και πάντα δεν υπάρχουν,
εγώ τελικά, μπορώ να τα ζω και τα δύο.